Topic icon

हिमालय

0

हिमालय पर्वताच्या शिखरावर सतत बर्फ असण्याची काही कारणे खालीलप्रमाणे आहेत:

  1. समुद्रसपाटीपासून जास्त उंची:

    हिमालय पर्वताची उंची खूप जास्त आहे. उंची वाढल्यामुळे वातावरणाचा दाब कमी होतो आणि तापमान घटते. सर्वसाधारणपणे, प्रत्येक 165 मीटर उंचीवर 1°C तापमान कमी होते.

  2. अक्षांश:

    हिमालय पर्वत उत्तर गोलार्ध्यात आहे. या भागात सूर्याची किरणे तिरकस पडतात, त्यामुळे तापमान कमी असते.

  3. बर्फवृष्टी:

    हिमालयाच्या उंच भागांमध्ये नियमितपणे बर्फवृष्टी होते. नवीन बर्फ साचल्याने जुन्या बर्फाला वितळायला वेळ मिळत नाही.

  4. वाऱ्यांचा प्रभाव:

    उंच पर्वतांवर थंड वाऱ्यांचे सतत झोत येत असतात, ज्यामुळे बर्फ टिकून राहतो.

या सर्व कारणांमुळे हिमालयाच्या शिखरावर वर्षभर बर्फ साचलेला असतो.

अधिक माहितीसाठी आपण खालील संकेतस्थळांना भेट देऊ शकता:

उत्तर लिहिले · 25/3/2025
कर्म · 230
0

1. उंची (Altitude):

हिमालय पर्वताची उंची खूप जास्त आहे. समुद्रसपाटीपासून जसजसे उंच जावे, तसतसे तापमान घटते. उंच शिखरांवर तापमान नेहमी 0°C ( Celsius) किंवा त्याहून कमी असते. त्यामुळे तेथे बर्फ साठते.

2. अक्षवृत्तीय स्थान (Latitudinal Location):

हिमालय पर्वत पृथ्वीच्या उत्तर गोलार्ध (Northern Hemisphere) मध्ये आहे. या भागात सूर्याची किरणे तिरकी पडतात, त्यामुळे तापमान कमी असते.

3. पर्जन्याचे स्वरूप (Type of Precipitation):

हिमालय पर्वतावर पर्जन्य मुख्यतः बर्फाच्या रूपात पडते. उंची जास्त असल्यामुळे वातावरणातील पाणी गोठून बर्फ बनते आणि ते शिखरांवर साठते.

4. नैसर्गिक रचना (Natural Structure):

हिमालयाच्या पर्वतरांगा नैसर्गिकरित्या अशा आहेत की त्या थंड हवामानाला अडवून ठेवतात. त्यामुळे बर्फ साठण्यास मदत होते.

5. वाऱ्यांचा प्रभाव (Influence of Winds):

हिमालयाच्या उंचीमुळे थंड हवा तेथेच थांबते.

टीप: ही माहिती विविध स्त्रोतांवर आधारित आहे आणि अचूकता सुनिश्चित करण्यासाठी अद्ययावत माहितीचा वापर केला आहे.

उत्तर लिहिले · 25/3/2025
कर्म · 230
0
हिमालय पर्वताच्या वेगवेगळ्या भागातील हवामानामधील भिन्नता, पर्जन्यमान, सूर्यप्रकाशाची उपलब्धता, प्रदेशाची उंची, मृदा प्रकार इत्यादी घटकांमधील तफावतीनुसार वनस्पती वप्राणिजीवनात विविधता आढळते. येथे उष्ण कटिबंधीय, समशीतोष्ण कटिबंधीय आणि टंड्रा प्रकारचे हवामान आढळत असल्यामुळे त्या त्या हवामानाला अनुसरून वनस्पतींचे प्रकार आढळतात. उंचीनुसार त्यांमध्ये तफावत दिसते. पूर्वेकडील आणि पश्चिमेकडील प्रदेशातील वनस्पती प्रकारांतही फरक दिसतो. पूर्व भागात वनांचे प्रमाण अधिक आहे. ओक, पाइन, फर, र्‍होडोडेंड्रॉन, बर्च (भूर्ज), बीच, जूनिपर व देवदार हे हिमालयात आढळणारे सर्वसामान्य वृक्ष आहेत. दक्षिणेकडील तीव्र उतारांवर सस.पासून ९१० मी. उंचीपर्यंत अंजीर व ताडासारखे उष्ण कटिबंधीय वृक्ष, सुमारे २,१०० मी. उंचीपर्यंत ओक, चेस्टनट व लॉरेल वृक्ष आणि ३,६६० मी. पेक्षा अधिक उंचीवर सीडार व इतर सूचिपर्णी वृक्ष आढळतात. साल, टून, सिसू, देवदार या वनस्पती आर्थिक दृष्ट्या महत्त्वाच्या आहेत. पर्वताच्या उतारांवर र्‍होडोडेंड्रॉन जातीची फुलझाडे दिसतात. जंगलांमध्ये अनेक झुडुपे आणि वेली वाढलेल्या दिसतात. समुद्रसपाटीपासून सुमारे १,५०० मी. उंचीच्या प्रदेशात चहाच्या मळ्यांची लागवड केली जाते. पर्वताच्या दक्षिण उतारांवर सुमारे १,८०० मी. उंचीपर्यंत तांदूळ, मका आणि ज्वारवर्गीय धान्यपिके, तर अधिक उंच भागात गहू व बार्लीचे उत्पादन घेतले जाते.

प्रदेशाची उंची आणि पर्जन्यमानावर आधारित हिमालयातील अरण्यांचे उष्ण कटिबंधीय, उपोष्ण कटिबंधीय, शीत कटिबंधीय, अल्पाइन व स्टेपी वने असे वेगवेगळे प्रकार पाडता येतात. हिमालयाच्या पायथ्याशी उष्ण कटिबंधीय पानझडी वने आढळतात. ती प्रामुख्याने तराई नावाने परिचित आहेत. साल हा यांतील सर्वत्र आढळणारा महत्त्वाचा वृक्ष आहे. काश्मीर खोऱ्यात रुंदपर्णी पानझडी वने आहेत. यांमध्ये वॉलनट, चेस्टनट, चिनार, विलो, तुती, बांबू, देवदार, र्‍होडोडेंड्रॉन इत्यादी वृक्ष आढळतात. पूर्वेकडे ओक, पाइन व र्‍होडोडेंड्रॉन अशी मिश्र वने आहेत. वायव्य काश्मीरमधील उघड्या खडकाळ व कंकर प्रदेशात उपोष्ण कटिबंधीय वने आहेत. यांमध्ये शुष्क काटेरी तसेच इतरप्रकारची झुडुपे व वृक्ष आढळतात.नंगा पर्वतात सुमारे २,०००मी. उंचीपर्यंत आणि सॉल्ट रेंजच्या पायथ्यालगत तसेच जम्मू व काश्मीरमधील शिवालिक टेकड्यांच्या दोन्ही उतारांवर असे वनस्पती प्रकार आहेत. झेलम, चिनाब व सतलज या नद्यांच्या खोऱ्यांतील सस.पासून सुमारे ५०० – १,५०० मी. उंचीच्या आणि सुमारे ८० सेंमी. पर्जन्य असलेल्या प्रदेशात उपोष्ण कटिबंधीय सदाहरित वने आहेत. यांमध्ये कमी उंचीचे वृक्ष, लहान व सदाहरित पाने असलेली व काटेरी झुडुपे आढळतात. दार्जिलिंग, सिक्कीम व भूतान प्रदेशांत १,८०० – २,५०० मी. उंचीच्या प्रदेशात सदाहरित पर्वतीय वने आढळतात. ही अरण्ये घनदाट असून तेथे मंडपी (कॅनॉपी) रचना दिसते. वृक्षांची उंची ३० मी.पर्यंत आढळते. येथे विविध प्रकारचे ओक, मॅग्नोलिया, र्‍होडोडेंड्रॉन इत्यादी वृक्षांची विस्तृत वने आहेत. जंगलात हरिता, आर्किड व दगडफूल यांची रेलचेल दिसते. पश्चिम भागात अधिक उंचीवर उप-अल्पाइन वने आहेत. त्यांत बर्च, जूनिपर व र्‍होडोडेंड्रॉन वनस्पती अधिक आहेत. हिमरेषेच्या खालच्या भागात क्रमाने अल्पाइन खुरट्या वनस्पती व गवत आढळते. तसेच काही औषधी वनस्पती सापडतात. गवताळ प्रदेशाच्या वरच्या सीमाभागात गुग्गुळ ही सुवासिक झुडुपे आढळतात. अल्पाइन गवताळ प्रदेशात विविध प्रकारची पुष्कळ फुलझाडे वाढत असून त्यांमध्ये किराईत (जेन्शन), प्रिमरोझ (प्रिन्यूला), आयरिश, पाषाणभेद, जरेनियम, ॲस्टर, थायमस ही प्रमुख फुलझाडे व पल्सॅटिलम, बचनाग (अकोनीटम) इत्यादी औषधी वनस्पती आढळतात. स्टेपी प्रदेश आणि मुख्य अरण्ये यांदरम्यानच्या संक्रमणावस्थेच्या प्रदेशात स्टेपी वने असून विशेषतः जूनिपर पाइन व ओक वृक्ष अधिक आहेत. सिंधू, सतलज, काली गंडक व घागरा या नद्यांच्या घळयांच्या व तशाच प्रकारच्या भागांत, त्याचप्रमाणे सिमला टेकड्या, यमुना, भागीरथी व अलकनंदा नद्यांची खोरी व नेपाळमध्ये ही वने आहेत. नंगा पर्वताच्या उत्तर उतारावर २,००० – ३,००० मी. उंचीच्या प्रदेशात आणि दक्षिण उतारावर ४,००० – ४,२०० मी. उंचीच्या प्रदेशात स्टेपी वने पाहायला मिळतात. पूर्वेकडे झूम प्रकारची भटकी शेती केली जाणाऱ्या प्रदेशात स्टेपी वने आहेत.
उत्तर लिहिले · 22/2/2023
कर्म · 9415
0

हिमालय पर्वताच्या शिखरावर बर्फ साठण्याची अनेक कारणे आहेत, त्यापैकी काही प्रमुख कारणे खालीलप्रमाणे आहेत:

  1. उंची (Altitude):

    हिमालय पर्वताची उंची खूप जास्त आहे. उंची वाढल्यामुळे वातावरणातील तापमान घटते. साधारणपणे, प्रत्येक 165 मीटर उंचीवर 1°C तापमान घटते. या उंचीवर तापमान 0°C ( Celsius) किंवा त्याहून कमी असते, ज्यामुळे पाणी गोठून बर्फात रूपांतर होते.

  2. अक्षवृत्तीय स्थान (Latitudinal Location):

    हिमालय पर्वताचे स्थान पृथ्वीच्या उत्तर गोलार्ध (Northern Hemisphere) मध्ये आहे. या भागात सूर्याची किरणे तिरकस पडतात, ज्यामुळे तापमान कमी असते.

  3. पर्जन्याचे स्वरूप (Nature of Precipitation):

    हिमालय पर्वतावर मोठ्या प्रमाणात हिमवृष्टी होते. थंड हवामानामुळे वातावरणातील बाष्प गोठून बर्फाच्या रूपात खाली पडते आणि पर्वताच्या शिखरावर जमा होते.

  4. ढगांचे आवरण (Cloud Cover):

    हिमालय पर्वताच्या शिखरांवर अनेकदा ढगांचे आवरण असते, ज्यामुळे सूर्यप्रकाश थेट जमिनीवर पोहोचू शकत नाही. यामुळे तापमान वाढण्यास प्रतिबंध होतो आणि बर्फ टिकून राहतो.

  5. वाऱ्यांचा प्रभाव (Influence of Winds):

    थंड हवा (Cold winds): हिमालय पर्वतावर थंड वाऱ्या वाहतात, ज्यामुळे बर्फ वितळण्याची प्रक्रिया मंदावते.

या सर्व कारणांमुळे हिमालय पर्वताच्या शिखरावर वर्षभर बर्फ साठलेले असते.

उत्तर लिहिले · 25/3/2025
कर्म · 230
0

हिमालयातील जवळजवळ सर्व नद्या बारमाही स्वरुपाच्या असण्याची कारणे खालीलप्रमाणे आहेत:

  1. हिमालयातील बर्फ: हिमालयात मोठ्या प्रमाणात बर्फ साठलेला आहे. हा बर्फ उन्हाळ्यात वितळतो आणि त्या वितळलेल्या पाण्यामुळे नद्या वर्षभर वाहतात.
  2. पर्जन्य: हिमालयाच्या पर्वतरांगांमध्ये भरपूर पाऊस पडतो. या पावसाचे पाणी नद्यांमध्ये जमा होते आणि त्यामुळे नद्या बारमाही राहतात.
  3. नैसर्गिक झरे: हिमालयात अनेक नैसर्गिक झरे आहेत. या झऱ्यांमुळे नद्यांना वर्षभर पाणी मिळत राहते.
  4. भूगर्भ रचना: हिमालयातील भूगर्भ रचना अशी आहे की ती पाणी धरून ठेवते आणि हळू हळू ते पाणी नद्यांमध्ये सोडते.

या सर्व कारणांमुळे हिमालयातील नद्या बारमाही स्वरुपाच्या असतात.

अधिक माहितीसाठी आपण खालील संकेतस्थळांना भेट देऊ शकता:

उत्तर लिहिले · 25/3/2025
कर्म · 230
0
8848 मिटर
उत्तर लिहिले · 14/6/2022
कर्म · 0
0

हिमालयातील झास्कर, लडाख व काराकोरम पर्वतरांगांचे स्थान:

झास्कर पर्वतरांग: ही पर्वतरांग जम्मू आणि काश्मीरच्या दक्षिणेकडील भागात आणि हिमाचल प्रदेशच्या उत्तरेकडील भागात स्थित आहे. हे भारतीय हिमालय पर्वतरांगेचा एक भाग आहे.

लडाख पर्वतरांग: लडाख पर्वतरांग झास्कर पर्वतरांगेच्या उत्तरेकडील बाजूला आहे. ही पर्वतरांग लेहच्या उत्तरेस काराकोरम पर्वतरांगेपर्यंत पसरलेली आहे.

काराकोरम पर्वतरांग: काराकोरम पर्वतरांग भारत आणि चीनच्या सीमेवर অবস্থিত आहे. या पर्वतरांगेचा काही भाग पाकिस्तान आणि अफगाणिस्तानमध्ये देखील आहे. ही जगातील दुसऱ्या क्रमांकाची उंच पर्वतरांग आहे.


उत्तर लिहिले · 24/3/2025
कर्म · 230