कथालेखन - परीक्षा, रेल्वे अपघात, कर्तव्य दक्षता कशी करावी?
शीर्षक: परीक्षेचा दिवस
परिचय:
मीरा एक हुशार मुलगी होती. ती नेहमीच आपल्या अभ्यासात मन लावून अभ्यास करत असे. त्यामुळे तिला परीक्षांची भीती वाटत नसे. परंतु यावर्षीची परीक्षा थोडी कठीण होती, त्यामुळे ती थोडी तणावात होती.
कथेचा मध्य:
परीक्षेचा दिवस उजाडला आणि मीरा वेळेवर परीक्षा केंद्रावर पोहोचली. तिने शांतपणे आपल्या जागेवर बसून प्रश्नपत्रिका वाचली. प्रश्नपत्रिका वाचल्यावर तिला समजले की काही प्रश्न खूप कठीण आहेत. पण तिने हार मानली नाही. तिने विचारपूर्वक प्रत्येक प्रश्नाचे उत्तर लिहायला सुरुवात केली.
पेपर लिहिता लिहिता तिला एक प्रश्न खूप कठीण वाटला. तिने तो प्रश्न सोडून दिला आणि पुढचे प्रश्न सोडवण्यास सुरुवात केली. नंतर वेळ मिळाल्यावर तिने पुन्हा त्या प्रश्नावर विचार केला आणि तिला उत्तर सापडले. तिने ते उत्तर लिहिले आणि आपला पेपर पूर्ण केला.
निष्कर्ष:
पेपर तपासल्यावर मीराला खूप आनंद झाला, कारण तिने सर्व प्रश्नांची उत्तरे बरोबर दिली होती. तिला परीक्षेत चांगले गुण मिळाले आणि ती पास झाली. या अनुभवामुळे तिला समजले की कितीही कठीण परिस्थिती असली तरी, प्रयत्न केल्यास यश नक्की मिळते.
शीर्षक: रेल्वे अपघात आणि माणुसकी
परिचय:
एका भरलेल्या रेल्वेगाडीने आपले नेहमीचे मार्गक्रमण सुरु केले होते. प्रवासी आपापल्या कामात व्यस्त होते. काही जण गप्पा मारत होते, काही जण झोपले होते, तर काही जण बाहेरचे दृश्य बघण्यात रमले होते.
कथेचा मध्य:
अचानक, मोठा आवाज झाला आणि रेल्वेगाडी जोरदारपणे थांबली. प्रवाशांना काही कळेना काय झाले. काही वेळातच सगळ्यांना समजले की रेल्वेचा अपघात झाला आहे. लोक किंचाळू लागले, मदतीसाठी ओरडू लागले.
जवळच्या गावातील लोक आणि बचाव पथके घटनास्थळी पोहोचले. त्यांनी जखमी प्रवाशांना बाहेर काढायला सुरुवात केली. अनेक लोक गंभीर जखमी झाले होते, त्यांना तातडीने रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. त्या कठीण परिस्थितीत, लोकांनी एकमेकांना मदत केली, आधार दिला.
निष्कर्ष:
या रेल्वे अपघाताने अनेक लोकांचे प्राण वाचवले, पण त्याचबरोबर माणुसकीचे दर्शन घडवले. संकटाच्या वेळी एकजूट होऊन एकमेकांना मदत करणे हेच खरे मानवतेचे लक्षण आहे.
शीर्षक: कर्तव्यनिष्ठ पोलीस
परिचय:
राजू एका लहान गावात पोलीस कॉन्स्टेबल म्हणून काम करत होता. तो नेहमी आपल्या कामात तत्पर असे आणि गावाला सुरक्षित ठेवण्याचा प्रयत्न करत असे.
कथेचा मध्य:
एके दिवशी, रात्रीच्या वेळी राजू गस्त घालत असताना, त्याला एका घरातून काहीतरी गडबड ऐकू आली. त्याने खिडकीतून पाहिले, तर काही चोर घरात चोरी करत होते. राजूने क्षणाचाही विलंब न करता आपल्या सहकाऱ्यांना बोलावले आणि घराला वेढा घातला.
चोरांनी पळून जाण्याचा प्रयत्न केला, पण राजू आणि त्याच्या सहकाऱ्यांनी त्यांना पकडले. चोरांकडून चोरी केलेले सामान जप्त केले आणि त्यांना अटक केली. गावकऱ्यांनी राजूच्या या धैर्याचे खूप कौतुक केले.
निष्कर्ष:
राजूने आपल्या कर्तव्य दक्षतेने गावाला चोरांपासून वाचवले. त्याचे हे कार्य पाहून त्याचे वरिष्ठ अधिकारी खूप खुश झाले आणि त्यांनी त्याला बढती दिली. राजूने हे सिद्ध केले की, जर माणूस आपल्या कामात प्रामाणिक असेल, तर तो काहीही करू शकतो.